nachtmuziek

omdat ik van acda en de munnik hou

Maar lief soms schiet me zo ineens
Dat beeld te binnen
Hoe je draaide onder mij
Hoe je zei met heel je lijf
Dat het van mij was
Jij van mij
Is wat het zei

Hoe ik ogen, handen, lippen
Steeds tekort kwam
Om te doen wat ik verzon
En hoe ik soms koos voor dan maar jij
En hoe ik hoorde
Dat ik daarmee alles won

nachtmuziek

Dat je sliep daarna
Alsof je daar gewoon was neergegooid
Moe gespeeld, maar zo gelukkig
En hoe ik voelde dat je mij
Het allermooiste had gegeven
Ik wil zo heel graag bij jou horen

Verslaafd aan dat vertrouwen
Dat lieve kind dat daar van binnen
Nu eens niet riep op te houden
Ik heb de hele vrouw gezien
Echt mogen zien, en telkens weer
Ik heb de hemel rood zien kleuren
Rood van liefde, ik dank u zeer.
ik dank u zeer

nachtmuziek...

i guess we're all one phone call from our knees.

studentje

Ja, morgen is het zover. Dan begint de INKOM, mijn introductie van de stad Maastricht. En ik vind het best spannend, ik voel me alweer meteen zoals ik me voelde toen ik naar de brugklas ging. Iedereen weet wel hoe dat is: je vind het spannend, omdat je nieuw bent en iedereen minstens een kop groter is en je arrogant aankijkt. En omdat zij de school al kennen en jij probeert zo te kijken van "pf easy, dit doe ik iedere dag" terwijl je in je broek schijt van de zenuwen (nu vond ik dat laatste gewoon leuk om te typen).
Ja zo voel ik me een béétje, ik heb er voornamelijk heel veel zin in. Lekker 4 dagen feesten met mede-eerstejaars. Jaaa, super.
De week erna heb ik intro van mijn opleiding HEBO. Niemand weet wat het is en ik ga het ook lekker niet uitleggen want dat is moeilijk. Google het maar, daar is internet voor.
En nu ga ik nog even van mijn welverdiende vrijheid genieten.

kitkat

mijn leuke, dikke, gekke, kleine loesjekat.

even lachen & examens

we gaan even lachen, ok?

Pas dacht ik aan iets heel grappigs: heeeeel lang geleden was ik bij een vriendinnetje, ze hadden een jong katje (zo'n witte pluizenbol). Dus wij kwamen thuis, en toen bleek dat haar moeder Menina (de kat dus) per ongeluk in de wasmachine had gedaan. HAHAHA =) dat beestje was helemaal duizelig. Best zielig, maar ik kan daar best om lachen.

Oké, volgend onderwerp.
Examens. jakkie. Ik kreeg gisteren mijn cijferlijst, en ik ga prima de examens in. Gelukkig.
Maar... het leren wil niet echt lukken, ik heb geen zin én geen tijd. Want onze school heeft bedacht dat we de week vóór de examens naar school moeten, als je voor een vak lager staat dan een 7,0 gemiddeld moet je die les volgen, anders moet je op school gaan leren. Nu weet ik niet of jullie weten hoe Broekhin eruitziet, maar geloof me, je kan er NIET studeren. Het is veel te druk in de LOR, de aula is dicht, de mediatheek is ook altijd vol én onrustig, en je kan moeilijk alle examenkandidaten in de stilteruimte proppen. Bovendien geloof ik niet dat iemand daar toezicht op gaat houden, maarja wie ben ik om dat te zeggen?

ik ga dadelijk leren.







denk ik.

martin bril

Martin Bril. De man waarvan je ging houden als je zijn columns las, de man die rokjesdag bedacht, de man waarvan je ochtendhumeur spontaan verdween.
Helaas is hij onlangs overleden aan kanker. Ik wilde hier even bij stil staan, want sinds ik oud genoeg was om de krant écht te lezen, las ik ook zijn columns. En die waren briljant. Die man schreef geweldig goed, over zijn kat en zijn hond, over dingen waarover je na ging denken, over zijn tuinman in Frankrijk en over alledaagse dingen. Openlijk over alles, op het laatst ook over zijn ziekte.
En daarom een stukje dat hij heeft geschreven, zijn laatste stukje:


BOOSHEID
Boze mannen heb je in soorten en maten. Ik heb daar nooit veel aandacht aan besteed, want ik vind boosheid eigenlijk de moeite niet waard. Allereerst is daar de boze man, gespannen als een veer, die vastberaden zijn gelijk gaat halen. Vastberaden is hij op weg het nu te halen. Dan is er de tweede boze man, die het niet helemaal zeker weet; niet dat hij twijfelt aan zijn boosheid, integendeel, maar hij is wel onzeker over het gelijk. Hij zou het weleens niet kunnen hebben. De derde boze man is boos omdat hij boos van huis vertrok, onderweg zijn boosheid verloor en nu alle moeite moet doen de boosheid weer op te roepen; er was toch, toen hij de voordeur achter zich dichttrok, een reden voor zijn boosheid? Witte knokkels. De paraplu, zwaard en schild ineen.
De paraplu, zwaard en schild ineen. Opengesperde neusgaten. Bij het zebrapad waar de man moet oversteken, valt zijn blik op het kleine struikje paardebloemen dat aan de voet van de paal omhoogklimt. Alledrie de boze mannen worden geraakt door de onnozele trefzekerheid van dit beeld. Het is een roestvrijstalen getuigenis van kracht, kleine kracht, oké, maar kracht. Als het oog erop valt, zie je het; kijk je toevallig een andere kant op, dan zie je het niet. Maar alledrie zien ze het en reageren ze hetzelfde; virtuoos draaien ze de paraplu rond in hun hand, om hem op het het laagste punt los te laten. De paraplu schiet als een veer omhoog, gaat open en begint boven het water van de gracht aan een elegante daling. Mooi zat, denkt de oude man, en de boosheid sijpelt weg, want ongemerkt is het gaan regenen.

stunten

het hele jaar hadden wij examenleerlingen ernaar uitgekeken: de examenstunt en de barbeque. Ieder jaar is het dan een groot feest op Broekhin: je les wordt verstoord, je wordt zeiknat door de waterpistooltjes en leraren worden voor gek gezet. Ik dacht altijd: oooooh man, als ik in het examenjaar zit, mag ik ook gaan stunten! Daarom koos ik ervoor om dit jaar in het examencommittée te gaan, met een aantal leerlingen en een leraar hadden we geweldige stunts bedacht. Totdat onze locatiedirecteur ons 3 dagen voor de stunt doodleuk vertelde dat het niet door zou gaan, waarom? Mensen wilden op school blijven slapen en dit zou tot spannigen leiden, ook zou er allemaal troep komen en meneer de directeur besloot om de stunt te verplaatsen, maar liefst 3 dagen voordat onze examens begonnen. Jammergenoeg voor de directeur was heel 4VMBO, 5HAVO en 6VWO nu uit op wraak.

Donderdagavond was er een feestje bij de Praxis achter school, wat heel erg gezellig was, de tv kwam langs net zoals de politie die het helemaal met ons eens was en ons vertelde dat we best mochten blijven staan mits we alles zouden opruimen, vrijdag was het raak. Meneer de directeur voorspelde geen chaos, helaas voor hem kwam die er wel. Een groot spanndoek voor de school waarvan ik de woorden hier niet zal herhalen, WC-rollen uit de ramen, een fantastisch liedje over meneer de directeur, iemand in een apenpak door school, jongens helemaal onherkenbaar met waterpistolen, mensen die met rijst gingen gooien en ga zo maar door. Wat vriendinnetjes en ik waren verantwoordelijk voor de rood-witte linten die overal werden vastgebonden: van fietsen aan elkaar binden tot het pauzepark omtoveren tot een soort van zuurstok, ook hadden we de WC's afgezet. Het was allemaal leuk en aardig totdat een aantal personen met meel en eieren de hal bombardeerden tot een soort van sneeuwlandschap, toen was het plotseling niet meer zo leuk. Meneer de directeur liep schreeuwend door de school en de poetsvrouwen en de vrouwen van de administatie uitten hun woede door iedereen uit te snauwen die ook maar in hun buurt durfden te komen. Ondertussen zaten wij buiten te genieten van ijsjes en broodjes van bakker bart.

Ik heb zo'n gevoel dat ons examenfeest ook niet door zal gaan.

prefect, just walk away. It's the second door on your left.

soms zou ik willen dat het weer was zoals vroeger.
toen we nog praatten, toen ik nog van m'n stoel afviel als je weer een grapje maakte,
toen alles nog goed, fijn, en gezellig was,
toen ik je nog als een vriend beschouwde.

goodmorning sunshine

wow. ik ben nog steeds wakker aan het worden terwijl het zonnetje al vrolijk schijnt. En ik heb kriebel.
Oke, dit is dus mijn eerste blog. mooooi, niet dat ik vaak zal bloggen wat ik vergeet het altijd. Ik "vergeet" ook altijd dat ik moet rennen. Maar daar begin ik vandaag wel weer mee. echt waar hoor.

Vandaag moet ik ook beginnen met leren voor mijn examens/examentrainigen, en laat me daar nu he-le-maal geen zin in hebben, totaal niet. Ook niet om de week voor mijn examens nog naar school te gaan, wie verzint dat? bahbah. waarom kan je niet gewoon hopsa geslaagd zijn? Ik sta er wel goed voor hoor, ik ga met mooie punten het examen in. Dus stiekem ga ik er wel vanuit dat ik slaag en dat ik dan mag genieten van mijn welverdiende vakantie terwijl ik mijn broertje mag uitlachen dat hij nog lekker lang naar school moet. Heerlijk.

En wat ga ik deze zomer doen? ja veel, op een camping werken en lekker op vakantie met mijn vriendinnetjes. geweldig, ik kijk er al naar uit. Jammer dat ik niet naar pinkpop mag, dat valt lekker midden in mijn examens.

en om af te sluiten:

Onder de zon en een hemelsblauwe hemel
Wachten straten op bewoners of voorbijgangers van ver
En ik spits mijn oren en probeer iets te doorgronden
Waarvan ik het bestaan vermoed
Maar niets echt zeker weet
Hoor je de stad?
Mijn hemelse verslaving
Voel je de adem?
Tussen de schemer en de avond
Verdwaal ik elke keer