Sinterklaas komt er volgend jaar NIET in

Langzaam word ik wakker, het is te warm op mijn zolderkamer in het zomerse Swalmen. Boos loop ik naar beneden omdat ik, alweer, niet heb kunnen uitslapen. En laat mij nu eens heel veel van uitslapen houden.

Beneden kijkt mijn broertje naar het journaal, huilende oranjefans. Mijn vader leest de krant, een huilend elftal op de voorkant.
Zelfs Willem-Alex is verdrietig en zal de komende weken niet zo aardig zijn tegen de Spaanse kroonprins, zei hij.
Ik ga op de bank zitten en denk aan gisteravond. We verloren en ik was verdrietig, terwijl ik me niet eens zoveel van voetbal aantrek. We scholden de scheids, de Spanjaarden en niet te vergeten Paul de Octopus uit. We waren ook boos op de parkiet en de mossel die voorspelden dat Nederland zou winnen.
Dat geeft dan toch wel weer een gevoel van saamhorigheid.

Alsof het al niet genoeg was dat we hadden verloren en met een kater wakker werden begon het ook nog een te onweren, bliksemen, regenen en alles wat met een tropische storm te maken had. Daarna scheen de zon weer en was het weer te warm en te benauwd.
Het weer past vandaag bij ons humeur.

Gelukkig is er een iemand die zich niets aantrok van deze dag

Dingen die fijn zijn

* Met je vader in de auto héél hard meezingen met liedjes van Bruce Springsteen.

* De slappe lach hebben zonder enige reden.

* Een leuke anekdote vertellen, en dat iedereen dat dan leuk vind.

* Als je in de zomer het gras maait, en als het dan gaat regenen.

* Bruin zijn.

* Als je haar goed zit.

* Met je moeder praten over vrouwendingen.

* Na een warme zomerdag s'avonds lekker de Avondetappe kijken.

* Op de bank in de woonkamer in slaap vallen.

* Door Maastricht wandelen, je realiserend dat je daar ook écht daadwerkelijk woont.

vanallesennogeenbeetje

Ja. Iedereen die geslaagd is heeft lekker vakantie en ik zit te zwoegen voor mijn tentamens.
Morgen staat Politics op het programma. Op zich interessant en niet zo moeilijk, maar wel als Dhr. Heywood heet boek heeft geschreven. Ik wil dus graag nog een hartig woordje spreken met die goede man.
Wat betreft de andere tentamens, onze school is erin geslaagd om bijna alle tentamens in één week te proppen. Chapeau.
Dus zoals ik zei, ik ben aan het zwoegen want ik heb geen zin in een herkansing en ik heb wel zin in vakantie.

Voor de rest chill ik lekker op mijn kamertje. Ik kook met Cécile en dan gooien we een heel zakje kaas over de wraps, lekker puh. ik zit met mijn huisgenootjes in de tuin te kletsen en we verzinnen een naam voor ons konijntje. Ik plan feestjes in Maastricht, voetbalwedstrijden die we willen zien in onze bavariajurkjes en shoptrips naar Luik. Ik tel af tot onze vakantie in Kroatië met mijn liefste vriendinnetjes.
En dat is fijn om naar uit te kijken.

Het, volgens Sali, échte en wilde studentenleven begint nu.

Ja hoor, want ik zit op kamers. 4 mei kwamen mijn allerliefste vriendinnetjes helpen verven (met als resultaat verf in Rianne's nek, op Cécile's schoenen en op mijn nagels zodat ik de verf er niet meer afkreeg). Wees niet getreurd, het is heel mooi gelukt.

Dinsdag stond de verhuizing op de planning. Papa had een busje gehuurd, spullen erin en op naar Maastricht. Mijn broertje en ik voelden ons net een stelletje Poolse bouwvakkers (sorry Suus!) en papa heeft de hele weg met een Oostblok-accent gepraat. Eenmaal daar moesten we alle spullen naar boven tillen en een kast in elkaar schroeven, thank god dat ik een een sterk broertje heb.

Toen alles klaar was en het ouderlijk gezag plus broertje weg was zat ik een beetje doelloos in het rond te staren, dus toen ben ik maar gaan douchen. Jammer dat het eerst koud werd, dan warm, dan de goeie temperatuur en 5 seconden later weer koud. Gelukkig ben ik geen watje. Daarna heb ik de hele avond een beetje op m'n laptop dingetjes gedaan, totdat ik tot de ontdekking kwam dat mijn laptopkabel nog thuis lag... net zoals mijn bestek, schoolboeken, bekers enzovoort. Oepsie.

Dus ik zat de volgende dag alweer vrolijk in de trein naar huis met een hele zware weekendtas. Mama was blij dat ik weer terugkwam (na 1 dag, moet je nagaan), papa vroeg of ik al naar die lekkere bakker/slager/choclatier was geweest (natuurlijk niet) en mijn broertje was al aan het sparen zodat hij bij mij op bezoek kan komen en samen met mij naar de sneakerwinkel kan om daar schoenen te kopen.

Heerlijk toch, die familie. Maar maandag gaat het toch echt beginnen. Gelukkig woont Cécile praktisch naast me en hebben we afgesproken om samen te gaan rennen en koken en woont Rianne, mijn make-up vriendinnetje, ook in de buurt.

Wie gaat er nu al die kikkers uit de billen van die mensen halen?

Lieve mensen,
Ik vind 1 april echt een domme dag. Mensen maken grapjes die helemaal niet grappig zijn. Neem nu bijvoorbeeld de bekende grappen als: de kat is zwanger (terwijl het een mannetje is), je veter zit los (terwijl je laarzen aanhebt) of je hebt iets op je shirt(terwijl je heel goed weet dat dat een 1 april grap is). NIET GRAPPIG!

Nee, maak dan een goeie grap. Je hebt er een heel jaar voor om er over na te denken. NRC NEXT was master vandaag. De krant, die normaal op klein formaat kwam, lag vandaag in de schappen op braoadsheet. Heerlijk toch? Mijn opleidingscoördinator stuurde ons vandaag een e-mail dat Herman van Rompuy langs zou komen op school, je kon je daarvoor opgeven want er waren maar 30 plekken. Ook kon je vanalles winnen, zoals een weekendje Brussel.
Natuurlijk wist ik dat het een 1 april grap was (ik ben extra alert deze dag, ik geloof NIKS maar dan ook NIKS). We kregen erna ook een mailtje dat het een 1 april grap was. Een vriendin van me geloofde het. LOZER! (ik weet dat ze deze blog leest, daarom: Cécile waat busse toch grappig! merjoa).
Ze probeerde mij trouwens ook voor de gek te houden door te zeggen dat de punten van Zakelijk Schrijven online stonden.
Cécile Willemijn zegt:
JUUUUDDD
JUUUD!!!
P OP{OPOOPPOOP
ZAKELIJK SCHRIJVEN STEIT ONLINEEEEE!!!
ICH HUB UN FREAKING 9!!
Juud zegt:
1 APRILLLLLLLLLLLLL
Cécile Willemijn zegt:
eh neen
Juud zegt:
pf
ig trap nurgens in
Cécile Willemijn zegt:
kut


Ik zei toch dat ik extra alert was?

dansje

Even oefenen, mensen

de jeugd van tegenwoordig

Er moet mij toch echt even iets van het hart. Ik ben een heel aardig en lief persoon, en ben ook heel beleefd tegen bejaarde mensen omdat mama en papa mij dat hebben geleerd. Ik sta altijd op in de bus, en maak gerust een praatje met hen als ze beginnen over "Sjeng van Wiel die een dochter heeft die getrouwd is met de zoon van de bakker die toevallig de buurman is van die mevrouw" Maar sinds ik studeer moet ik mijn menig over oude mensen toch een beetje bijschaven.
Komt ie.

Ik reis iedere dag met de bus en de trein, en het komt zo nu en dan voor dat er een ouder iemand tegenover je zit. ik knik ze dan vriendelijk toe, wat voor hen blijkbaar een reden is om hun hele levensverhaal aan mij te vertellen. Heel lief bedoeld, niks mis mee. Maar daar heb ik dus echt geen behoefte aan als ik moe in de trein zit. Waar ik me ook erg aan erger is dat ze het altijd maar hebben over "de jeugd van tegenwoordig". Dat we nooit voor hen opstaan, dat we luidruchtig zijn en ach, je kent het wel. Maar uit eigen ervaring kan ik je vertellen dat ze zelf ook heel luidruchtig kunnen zijn ("Als ik aardappelen in huis heb maar ik altijd tortillas" en dan niet torTIELjaas maar torTILLas. tuurlijk). Ook gaan zij nooit echt aan de kant voor iemand in de bus, en dan bedoel ik dat ze hun tas op de overgebleven stoel leggen of niet doorschuiven op zo'n 2-persoonsbankje. Zeer irritant vind ik dat!

Zo, dat lucht op.